Στο “σφυρί” και τα Κανάκια

Ανοίγει η κερκόπορτα για τις υδατοκαλλιέργειες;

Την εκμετάλλευση μικρών ακατοίκητων νησιών και βραχονησίδων, με την μέθοδο της παραχώρησης για 99 χρόνια, μελετάει τώρα η Κυβέρνηση, στα πλαίσια της αξιοποίησης των διάφορων ακινήτων του Δημοσίου. Ανάμεσα στα πρώτα πενήντα νησιά που προκρίθηκαν για να αξιοποιηθούν -εκχωρηθούν- με την μέθοδο της μακροχρόνιας μίσθωσης είναι και οι δυό βραχονησίδες των Κανακίων.

Πρόκειται για τα δυό νησάκια, με τις ονομασίες “Κανάκια” και “Γαϊδούρι”, έκτασης 150 και 14 περίπου στρεμμάτων αντίστοιχα, που βρίσκονται σε απόσταση μόλις 540 μέτρων από την παραλία του οικισμού των Κανακίων.

Με το μοντέλο της “παραχώρησης δικαιώματος χρήσης”, το Δημόσιο δεν πωλεί τη γη, αλλά παραχωρεί στον επενδυτή την αποκλειστική εκμετάλλευση για περίοδο ως και 99 χρόνια. Το μοντέλο αυτό έχει εφαρμοστεί με επιτυχία στο εξωτερικό.

Αυτό τον καιρό γίνεται ευρύτερη προσπάθεια αξιοποίησης της χειμάζουσας Δημόσιας Γης, καθώς θεωρείται από τους αρμοδίους οτι, τα 5.700 περίπου νησιά και νησίδες της Ελληνικής Επικράτειας, με εξαίρεση τα 227 που είναι κατοικημένα και τα 60 που ανήκουν σε ιδιώτες, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν με πολλούς και διάφορους τρόπους, αποφέροντας έσοδα στο Δημόσιο. Τα ακατοίκητα νησιά και βραχονησίδες θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν εύκολα για ιχθυοκαλλιέργειες, ηλιακά πάρκα, αιολικά πάρκα, μονάδες αφαλάτωσης και βέβαια για τουριστική αξιοποίηση υψηλού επιπέδου, λένε οι κυβερνητικοί παράγοντες.

Ήδη έχει πραγματοποιηθεί έρευνα για 582 από αυτά, και αφού εξετάστηκαν κριτήρια εθνικής ασφάλειας, εμπορικότητας, διακατοχής και διεκδικήσεων, δυνατότητας διασύνδεσης με τον χερσαίο κορμό αλλά και απόστασης από το κοντινότερο σημείο με υποδομές, ύπαρξης παραλιών και όρμων καθώς και άλλες παράμετροι που θα μπορούσαν να τα καταστήσουν ελκυστικά για τους επενδυτές, σχηματίστηκε μια πρώτη λίστα με 50 “διαθέσιμα” νησιά.

Πρόκειται για 50 μικρά νησιά και νησίδες με εμβαδόν από 100 έως 3.100 στρέμματα, που βρίσκονται διάσπαρτα σε όλη την Ελλάδα.

1. Σύβοτα, Θεσπρωτία: Το Μαύρο Όρος, η Μπέλα Βράκα (Μουρτεμένο) και ο Άγιος Νικόλαος, στα νότια της Ηγουμενίτσας έχουν συνολική έκταση 1.000 στρεμμάτων και βρίσκονται πολύ κοντά στα Σύβοτα. Έχουν παραχωρηθεί ήδη στον ΕΟΤ για αξιοποίηση.
2. Στροφάδες, Ιόνιο: Βρίσκονται σε απόσταση 27 μιλίων από τα νότια παράλια της Ζακύνθου. Αποτελούν μέρος του θαλάσσιου πάρκου Ζακύνθου και οι ειδικοί εκτιμούν ότι μπορούν να αξιοποιηθούν για οικοτουριστικές δραστηριότητες.
3. Σύμπλεγμα 10 νησίδων, Ιόνιο: Πρόκειται για νησίδες όπως η Κύθρος στα νότια του Μεγανησίου ή ο Άγιος Ιωάννης στη Ζάκυνθο, όπου μπορεί να αναπτυχθεί οικοτουρισμός.
4. Θασοπούλα, Καβάλα: Έχει έκταση 716 στρέμματα και βρίσκεται 15 μίλια από την Καβάλα. Η Θασοπούλα είναι το μικρότερο νησί του βορείου Αιγαίου και διαθέτει τρεις όμορφες παραλίες.
5. Νησίδες Ευβοϊκού: Δύο βρίσκονται μεταξύ Καρύστου και Ραφήνας και άλλες τέσσερις στον κόλπο των Στύρων. Το ότι βρίσκονται πολύ κοντά στην Αθήνα, τις καθιστά από τα “δυνατά χαρτιά” για την προσέλκυση επενδυτών.
6. Νησίδες Σαρωνικού: Οι Φλέβες έχουν έκταση 1.350 στρέμματα και βρίσκονται απέναντι από την Βουλιαγμένη. Επιπλέον, εξετάζονται το Μακρονήσι και τα Κανάκια στη Σαλαμίνα που έχουν έκταση 150-250 στρέμματα.
7. Τσουγκριά, Σκιάθος: Απέχει μόλις δύο μίλια από το λιμάνι της Σκιάθου, έχει πανέμορφες παραλίες και η έκταση της είναι περίπου 1.100 στρέμματα.
8. Πρώτη, Μεσσηνία: Πρόκειται για μια από τις πιο όμορφες περιοχές για τουριστική αξιοποίηση. Στο νησί υπάρχει μοναστήρι ενώ ζουν τέσσερις καταγεγραμμένοι κάτοικοι. Το εμβαδόν του φτάνει τα 3.100 στρέμματα.
9. Νησίδες Κυκλάδων: Η Διδύμη βρίσκεται 3,5 χιλιόμετρα ανατολικά της Ερμούπολης. Έχει έκταση 476 στρέμματα και έχει ήδη ενταχθεί στο πρόγραμμα Natura 2000. Επιπλέον, εξετάστηκε και η νησίδα του Αγίου Γεωργίου στην Κίμωλο, για την οποία όμως, υπάρχουν ιδιοκτησιακά ζητήματα.
10. Νησίδες Αργολικού Κόλπου: Η Ψιλή, η Πλατειά, η Ρόμβη και η Κορωνίδα έχουν συνολική έκταση 4.000 στρέμματα. Στην Ψιλή υπάρχει ένα μικρό δάσος. Στην Πλατειά υπάρχουν ήδη ιχθυοκαλλιέργειες ενώ η Ρόμβη βρίσκεται πολύ κοντά στην ξηρά – ακριβώς απέναντι από το Τολό- και θεωρείται η πιο κατάλληλη για αξιοποίηση.

Ας δούμε και μερικές ακόμα λεπτομέρειες.

• Αυτές είναι οι πιο ώριμες περιπτώσεις, ωστόσο “σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να ξεπουληθούν, αλλά να μετατραπεί ένα άγονο -που δεν χρησιμοποιείται- έδαφος σε ένα κεφάλαιο, το οποίο μπορεί να αποδώσει έσοδα, σε μια σωστή τιμή”, είπε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς σε συνέντευξη που έδωσε στη γαλλική εφημερίδα Le Monde, προ ημερών.

• Oι σκέψεις για την αξιοποίηση των νησιών που ανήκουν στο Δημόσιο ξεκίνησαν από τα “εύκολα”, όπως τα νησιά του Ιονίου και του Κεντρικού Αιγαίου, που δεν είναι φορτισμένα με την ευαισθησία της γειτνίασης με την Τουρκία. Παρόλα αυτά περιθώρια είναι στενά καθώς αρκετές περιοχές είναι ήδη ενταγμένες στο πρόγραμμα Νatura 2000, της Ευρωπαϊκής Ενωσης , βάσει του οποίου πολλά σημεία τους προστατεύονται και δεν επιτρέπεται καμμία απολύτως παρέμβαση.

• Είναι πρόδηλο οτι απαιτουνται τεράστιες παρεμβάσεις -ακόμα και ριζοσπαστικές- στο θεσμικό πλαίσιο, όπως στις χρονοβόρες και ιδιαίτερα περίπλοκες γραφειοκρατικές  διαδικασίες, ή στο δυσμενές και ασταθές φορολογικό πλαίσιο. Γενναίες παρεμβάσεις όμως απαιτούνται και σε νομικά και σε τεχνικά θέματα, όπως διακατοχές, καταπατήσεις, αμφισβητήσεις, έλλειψη εθνικού σχεδίου και οριοθέτησης ζωνών ανάπτυξης, διαδαλώδεις διαδικασίες αδειοδοτήσεων, κλπ.

• Το θέμα έφτασε και στη Βουλή, καθώς σχετική, επίκαιρη ερώτηση, προς τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά κατέθεσε την περασμένη εβδομάδα, ο γραμματέας της Κ.Ο. των “Ανεξάρτητων Ελλήνων”, Κώστας Μαρκόπουλος, με την οποία ζητάει την παροχή διευκρινίσεων για την πρόθεση της κυβέρνησης να εκμεταλευθεί τα ελληνικά νησιά. Μεταξύ άλλων ο κ. Μαρκόπουλος αναφέρει: “Γιατί έγινε η συγκεκριμένη εξαγγελία; Έχουμε εξαντλήσει όλες τις άλλες πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας και τώρα ξεπουλάμε νησιά; Πώς διασφαλίζεται η μη αλλαγή χρήση γης καθ’ όλη τη διάρκεια της πώλησης ή ενοικίασης; Έχει εξετάσει το ενδεχόμενο να ανακύψουν νομικά ζητήματα μείζονος σημασίας, όπως η αστυνόμευση, η φορολόγηση & δασμολόγηση εμπορευμάτων, η αρμοδιότητα σε θέματα έρευνας & διάσωσης και το πλαίσιο υποδοχής παράνομων μεταναστών στις «ιδιωτικές» νήσους;”

• Για την ιστορία, η πρώτη φορά που το θέμα της αξιοποίησης -πώλησης- βραχονησίδων, προκειμένου να λυθεί το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας, “έπεσε στο τραπέζι”, ήταν επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, το 1992, και λίγο έλειψε να “πέσει’ η Κυβέρνηση τότε. Τελικώς εγκαταλείφθηκε λόγω των έντονων αντιδράσεων που προκάλεσε η πρωτοβουλία αυτή, του τότε Υπουργού Οικονομικών Γιάννη Παλαιοκρασσά. Από τότε επανήλθε μερικές φορές στο προσκήνιο, -βλέπε Αλογοσκούφης, Κατσέλη- σε διάφορες παραλλαγές, αλλά οι αντιδράσεις ήταν έντονες και οι αρμόδιοι υπαναχώρησαν.

Εδώ, θα πρέπει να θυμίσουμε, ειδικά για την Σαλαμίνα και τα Κανάκια, οτι τα δυό νησάκια βρίσκονται, αφενός ανάμεσα σε ήδη εγκατεστημένα ιχθυοτροφεία και αφετέρου η συγκεκριμένη περιοχή, μαζί με όλα τα νότια παράλια της Σαλαμίνας, έχει ήδη χαρακτηρισθεί σαν ζώνη ανάπτυξης υδατοκαλλιεργειών από την αμφιλεγόμενη ΚΥΑ 31722/4−11−2011, (Έγκριση Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις υδατοκαλλιέργειες και της στρατηγικής μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων αυτού),  που ήδη βρίσκεται υπό δικανική αναίρεση, ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, μετά από προσφυγή 111 Δήμων -μεταξύ αυτών και η Σαλαμίνα-  και φορέων που θίγονται από την εφαρμογή της.

Τα παραπάνω, μαζί με την “σπουδή” της Περιφέρειας για το επίσης αμφιλεγόμενο έργο της “διάνοιξης-βελτίωσης της επαρχιακής οδού Αιαντείου, Αγίου Νικολάου, Κανακίων”, που μόνο επαρχιακή οδός δεν είναι και μόνο 5.000 άτομα δεν εξυπηρετεί (έτσι λέει η σχετική μελέτη), αλλά  και τα “ήξεις-αφίξεις” του Δασαρχείου Πειραιά για το θέμα, δείχνουν οτι κάποια συμφέροντα “μαγειρεύουν” μια κανονική κερκόπορτα για την εγκατάσταση υδατοκαλλιεργειών και των αναγκαίων χερσαίων υποδομών στην ευρύτερη περιοχή των Κανακίων και όχι μόνο, φοβούμενα την ακύρωση της επίμαχης ΚΥΑ από το ΣτΕ.

πηγή: thesalaminians.com