γράφει ο Γιώργος Κοφινάς*
Μυστήριες φάτσες γνώρισες πολλών ανθρώπων μοίρες
σ’ εφτά πελάγη πάλεψες μα τίποτα δεν πήρες
βάρδιες πολλές σαν έκανες στων καραβιών τις πλώρες
μετράς τις ώρες , τα λεπτά να φτάσεις στις Αζόρες
Γυναίκες , porta και ποτά , τις γνώρισες , τα είδες
νέα ταξίδια αναζητάς σε φωτεινές πυξίδες
Ζωή κι αυτή του ναυτικού, όπου πατάς πατρίδα
φτηνές αγάπες που σκορπούν στην πρώτη ηλιαχτίδα
Τ’ άγριο κύμα σαν κοιτάς καθρέφτη το ορίζεις
τη μια σου αγάπη αναζητάς στο γράμμα και δακρύζεις
Ναι , είναι αλήθεια , ζήλεψες πολλών ανθρώπων μοίρες
το κύμα όμως λάτρεψες των πόντων τις αλμύρες.
(Στον παππού μου Απόστολο Φήμη)
από την ποιητική συλλογή "ΕΡΗΜΗΝ ΕΡΙΘΟΣ"
* ο Γιώργος Κοφινάς είναι ποιητής