Γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης με 3 από τα πιο όμορφα ποιήματα Ελλήνων ποιητών για τον ερώτα.
Μόνο γιατί μ’ αγάπησες - Μαρία Πολυδούρη
Δεν τραγουδώ, παρά γιατί μ’ αγάπησες
στα περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.
Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι’ αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.
Μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν
με την ψυχή στο βλέμμα,
περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο
της ύπαρξης μου στέμμα,
μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν.
Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα
γι’ αυτό ἡ ζωή μου εδόθη
στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
μένα ἡ ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα.
Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες
έζησα, να πληθαίνω
τα ονείρατά σου, ωραίε, πού βασίλεψες
κι έτσι γλυκά πεθαίνω
μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες.
Έρωτας - Ντίνος Χριστιανόπουλος
Να σου γλείψω τα χέρια, να σου γλείψω τα πόδια-
η αγάπη κερδίζεται με την υποταγή.
Δεν ξέρω πώς αντιλαμβάνεσαι εσύ τον έρωτα.
Δεν είναι μόνο μούσκέμα χειλίων, φυτέματα αγκαλιασμάτων στις μασχάλες,
συσκότιση παραπόνου, παρηγοριά σπασμών.
Είναι προπάντων επαλήθευση της μοναξιάς μας,
όταν επιχειρούμε να κουρνιάσουμε σε δυσκολοκατάχτητο κορμί.
Σε περιμένω παντού - Τάσος Λειβαδίτης
Κι αν έρθει κάποτε ἡ στιγμή να χωριστούμε, αγάπη μου,
μη χάσεις το θάρρος σου.
Ἡ πιο μεγάλη αρετή του ανθρώπου, είναι να ‘χει καρδιά.
Μα ἡ πιο μεγάλη ακόμα, είναι όταν χρειάζεται
να παραμερίσει την καρδιά του.
Την αγάπη μας αύριο, θα τη διαβάζουν τα παιδιά στα σχολικά βιβλία, πλάι στα ονόματα των άστρων και τα καθήκοντα των συντρόφων.
Αν μου χάριζαν όλη την αιωνιότητα χωρίς εσένα,
θα προτιμούσα μια μικρή στιγμή πλάι σου.
Θα θυμάμαι πάντα τα μάτια σου, φλογερά και μεγάλα,
σα δύο νύχτες ερώτα, μες στον εμφύλιο πόλεμο.
Ἄ! ναι, ξέχασα να σου πω, πώς τα στάχυα είναι χρυσά κι απέραντα, γιατί σ᾿ αγαπώ.
Κλείσε το σπίτι. Δώσε σε μια γειτόνισσα το κλειδί και προχώρα. Εκεί που οι φαμίλιες μοιράζονται ένα ψωμί στα οκτώ, εκεί που κατρακυλάει ὁ μεγάλος ίσκιος των ντουφεκισμένων. Σ᾿ όποιο μέρος της γης, σ᾿ όποια ώρα,
εκεί που πολεμάνε και πεθαίνουν οι άνθρωποι για ένα καινούργιο κόσμο…
εκεί θα σε περιμένω, αγάπη μου!